Czas na piknik

Niby mrozy już dawno przepędzone, Marzanna moczy się w jeziorze, a jednak na pierwszą wiosenną trawkę musimy jeszcze trochę poczekać. Niecierpliwych wielbicieli pikników zapraszam na wiosenną kąpiel w trawie do brodzika ...

kąpiel w trawie

Właściwie minimalizm

ramki w ramce

kwiaty w kwiatach

koniec obrazu

Warszawa falująca

                                                                                                 

warszawskie falowanie

           

grecka historia

grecka historia

Halloween



Dynie i dynki

Dynia na indygo

Dynia na indygo

Na indygo siedzi diwa,

co pojemna jest jak gar,

z boku na bok tak się kiwa,

strojna niczym ruski car.

technika przyrody

Przyroda miesza się z techniką. Czasem bezpardonowo i z tupetem, a nieraz całkiem spontanicznie, z pozoru obce sobie elementy łączą się w symbiozie. Aż czasem trudno zidentyfikować pochodzenie bohaterów wiejskiej scenerii.

warsztat koguta

kuchenka polowa

codzienny balonów bal

balony na poranny bal

Nie wiem co takiego niesamowitego jest w balonach, że gdzie tylko się pojawią, wzbudzają ogólną radość i podekscytowanie. I to nie tylko wśród maluchów. Może to dlatego, że są kolorowe i choć nie mają skrzydeł ani śmigła unoszą się na wietrze. Może dlatego, że lekkie jak piórko niepostrzeżenie odfruwają, gdy ich nie pilnujemy i wtedy już nie sposób je dogonić. A może dlatego, że zawsze zaskakują, gdy pękają z hukiem.
Nie wiedzieć czemu balony są nieodłącznym elementem zabaw i balów. Podejrzewam nawet, że to właśnie od balu wzięły swoją nazwę i balowi pozostają dosyć wierne. Niemal zawsze dzielą z balem wspólny los -  bal się kończy i po nich też już ani śladu, co najwyżej same strzępy. Można by nawet po ich kondycji wnioskować o tym, na jakim etapie jest ów bal:

 póki nie opuszczają sal,
do końca balu jest jeszcze dal
a jak już ścielą się po parkiecie
balowi chyli się ku mecie

Tym bardziej więc w biały dzień balonowy bal może wydawać się czymś nadzwyczajnym...

Nadwiślańskie wianki



nadwiślańskie wianki

Dojrzałe kwiaty

Świeże kwiaty są bardzo wdzięczne, niosą życie i młodość. Jednak z jakiegoś powodu, po wyjęciu z wazonu lubimy je zasuszać, gdyż często nie tracą uroku. W zwiędniętych kwiatach jest bowiem jakiś czar i melancholia.  Płatki ciemnieją, kurczą się i wykrzywiają jak dłonie starszej kobiety. Ich banalną gładkość zaczynają pokrywać fantazyjne zmarszczki. Nabierają bardziej wyrafinowanych kształtów. Omdlewają i chylą się ku ziemi.